Terminy siewu pszenicy ozimej – jak nie przegapić optymalnego momentu

Wstęp

Witam wszystkich rolników i miłośników uprawy zbóż. Przez ponad 30 lat pracy w rolnictwie wielokrotnie przekonałem się, że termin siewu pszenicy ozimej to jeden z tych kluczowych elementów agrotechniki, który decyduje o sukcesie lub porażce całego sezonu. To właśnie od tej decyzji zależy, czy nasze rośliny przezimują w dobrej kondycji, czy może stracimy znaczną część potencjału plonotwórczego już na starcie. W tym artykule podzielę się z Wami praktyczną wiedzą, która pomoże Wam podejmować właściwe decyzje i unikać kosztownych błędów. Pamiętajcie, że każdy dzień ma znaczenie – zarówno ten zyskany, jak i stracony.

Najważniejsze fakty

• Optymalny termin siewu dla pszenicy ozimej w Polsce przypada między 15 września a 10 października, przy czym wschodnie regiony wymagają wcześniejszych siewów (15-25 września), a zachodnie pozwalają na nieco późniejsze (do 10 października)
• Opóźnienie siewu o 10-14 dni zmniejsza masę systemu korzeniowego nawet o 30% i może prowadzić do spadku plonów o 15-20%, co wymaga zwiększenia normy wysiewu o 20-25%
• Pszenica wysiana w optymalnym terminie osiąga przed zimą fazę BBCH 11-12 (1-2 liści), co zapewnia jej maksymalną odporność na mróz dzięki wykorzystaniu zapasów z ziarniaka
• Przy opóźnionych siewach należy wybierać odmiany o wysokim wigorze jesiennym i zwiększonej odporności na fusarium, szczególnie po przedplonie z kukurydzy

Dlaczego termin siewu pszenicy ozimej ma kluczowe znaczenie?

Wybór odpowiedniego momentu siewu to decyzja, która rzutuje na cały przyszły sezon wegetacyjny. Zbyt wczesny siew naraża rośliny na nadmierny rozwój części nadziemnej, co zwiększa ryzyko porażenia przez choroby grzybowe i szkodniki. Z kolei zbyt późny siew ogranicza rozwój systemu korzeniowego i krzewienie, co bezpośrednio przekłada się na niższy plon. Optymalny termin pozwala pszenicy osiągnąć właściwą fazę rozwojową przed zimą – zwykle BBCH 11-12, czyli stadium 1-2 liści. Rośliny w tej fazie są najbardziej odporne na niskie temperatury, ponieważ korzystają jeszcze z zapasów zgromadzonych w ziarniaku.

Wpływ terminu siewu na rozwój systemu korzeniowego

System korzeniowy to fundament sukcesu w uprawie pszenicy ozimej. Właściwie dobrany termin siewu pozwala roślinom wytworzyć silny i głęboki system korzeniowy jeszcze przed nadejściem zimy. Pszenica zasiana w optymalnym czasie – dla większości regionów Polski jest to okres między 15 września a 10 października – zdąży wykształcić korzenie sięgające nawet 15-20 cm w głąb profilu glebowego. Taki system korzeniowy zapewnia lepsze zaopatrzenie w wodę i składniki pokarmowe, co jest szczególnie ważne w okresach wiosennych suszy. Pamiętajmy, że opóźnienie siewu nawet o 10-14 dni może zmniejszyć masę systemu korzeniowego nawet o 30%, co bezpośrednio wpływa na zdolność roślin do przezimowania i późniejszego plonowania.

Znaczenie dla zimotrwałości i plonowania

Zimotrwałość i potencjał plonotwórczy pszenicy ozimej są nierozerwalnie związane z terminem siewu. Rośliny zasiane w optymalnym czasie wchodzą w okres spoczynku zimowego we właściwej fazie rozwojowej, co minimalizuje ryzyko wymarznięcia. Mają odpowiednio wykształconą szyjkę korzeniową i dobrze rozwinięty system korzeniowy, który zapewnia im stabilność nawet przy ekstremalnych warunkach pogodowych. Co więcej, pszenica wysiana w odpowiednim momencie zdąży przed zimą przejść proces hartowania, polegający na gromadzeniu cukrów i innych związków ochronnych w komórkach. W praktyce różnica w plonowaniu między plantacjami zasianymi w optymalnym terminie a opóźnionymi może sięgać nawet 15-20%. Warto również pamiętać, że odmiany o wyższej zimotrwałości (wartość co najmniej 5,0 w skali COBORU) lepiej znoszą opóźnione siewy, choć nigdy nie rekompensuje to w pełni strat wynikających z nieterminowego wysiewu.

Zanurz się w fascynujący świat chemii i odkryj chlorek metylenu – w czym się znajduje i co rozpuszcza, by zgłębić tajemnice tej niezwykłej substancji.

Optymalne terminy siewu dla różnych regionów Polski

Polska charakteryzuje się znacznym zróżnicowaniem warunków klimatycznych, co bezpośrednio wpływa na zalecane terminy siewu pszenicy ozimej. W rejonach północnych i wschodnich, gdzie zima przychodzi wcześniej i jest surowsza, siewy należy przeprowadzać wcześniej niż na zachodzie kraju. Różnice w optymalnych terminach sięgają nawet trzech tygodni między skrajnymi regionami. Pamiętajmy, że podane daty są orientacyjne i zawsze należy je korygować w zależności od aktualnych warunków pogodowych oraz typu gleby. Gleby cięższe, które wolniej nagrzewają się wiosną, wymagają nieco wcześniejszych siewów, podczas gdy na lżejszych stanowiskach możemy pozwolić sobie na niewielkie opóźnienie.

Rejony wschodnie i północno-wschodnie

W województwach lubelskim, podlaskim, warmińsko-mazurskim oraz części mazowieckiego optymalny termin siewu pszenicy ozimej przypada między 15 a 25 września. W tych regionach zima przychodzi wyraźnie wcześniej, a przymrozki mogą wystąpić już w pierwszej dekadzie października. Dlatego tak ważne jest, aby rośliny zdążyły odpowiednio się ukorzenić i zahartować przed nadejściem mrozów. W praktyce rolnicy często stosują zasadę, że pszenicę powinno się wysiać najpóźniej do Matki Boskiej Siewnej (8 września), choć w ostatnich latach, ze względu na cieplejsze jesienie, termin ten uległ pewnemu przesunięciu. Szczególną uwagę należy zwrócić na odmiany o podwyższonej zimotrwałości, które lepiej zniosą surowe warunki tych regionów.

Rejony centralne i zachodnie

Dla województw wielkopolskiego, lubuskiego, dolnośląskiego, opolskiego oraz zachodnich części łódzkiego i mazowieckiego optymalny przedział siewu rozciąga się od 20 września do 10 października. Łagodniejszy klimat tych regionów pozwala na nieco późniejsze siewy bez ryzyka uszkodzeń mrozowych. W zachodniej Polsce, gdzie zimy są zwykle łagodniejsze, a wiosna przychodzi wcześniej, pszenica może być siana nawet do połowy października, pod warunkiem że warunki pogodowe na to pozwalają. W tych rejonach warto wykorzystać dłuższy okres wegetacji jesiennej, który sprzyja lepszemu krzewieniu roślin. Pamiętajmy jednak, że nawet w tych korzystniejszych warunkach opóźnienie siewu powyżej 5 października zwykle wiąże się ze spadkiem plonu o 5-10%.

Odkryj eleganckie rozwiązania organizacyjne i pozwól, by outsourcing usług sprzątania biur stał się kluczem do przestrzeni o nieskazitelnym porządku.

Konsekwencje wczesnego i opóźnionego siewu pszenicy

Wybór terminu siewu pszenicy ozimej to zawsze swego rodzaju kompromis między ryzykiem a potencjalnymi korzyściami. Z mojego doświadczenia wynika, że każdy dzień opóźnienia lub przyspieszenia względem optymalnego terminu niesie za sobą konkretne konsekwencje dla rozwoju roślin. Wczesne siewy, choć dają roślinom więcej czasu na jesienny rozwój, niosą ze sobą ryzyko nadmiernego wzrostu i zwiększonej podatności na choroby. Z kolei siewy opóźnione, mimo że mogą ograniczyć presję patogenów, znacząco redukują potencjał plonotwórczy pszenicy. Kluczowe jest zrozumienie, że każde odchylenie od optymalnego terminu wymaga odpowiednich działań kompensacyjnych – zmiany normy wysiewu, doboru odmiany czy strategii nawożenia.

Zagrożenia związane z przedwczesnym siewem

Przedwczesny siew pszenicy ozimej to pułapka, w którą wpada wielu rolników, szczególnie gdy wrzesień jest wyjątkowo ciepły. Rośliny wysiane zbyt wcześnie nadmiernie rozwijają część nadziemną, co prowadzi do wybujania i zwiększonej podatności na wyleganie. W praktyce obserwuję, że takie plantacje są znacznie bardziej narażone na porażenie przez choroby grzybowe, zwłaszcza mączniaka prawdziwego i septoriozę. Co gorsza, nadmiernie rozwinięte rośliny tracą cenne zapasy zgromadzone w ziarniakach, co osłabia ich zimotrwałość. Dodatkowym problemem jest zwiększona presja szkodników – mszyce i skoczki chętniej żerują na bujnych, wczesnych zasiewach, przenosząc przy okazji niebezpieczne wirusy.

Pszenica wysiana przed optymalnym terminem często wchodzi w zimę w zbyt zaawansowanej fazie rozwojowej, co znacząco obniża jej mrozoodporność

Korzyści i ryzyko siewów opóźnionych

Opóźniony siew pszenicy ozimej, choć generalnie niezalecany, w niektórych sytuacjach może przynieść pewne korzyści. Największą zaletą jest zmniejszona presja chorób i szkodników – chłodniejsza pogoda jesienna ogranicza rozwój patogenów, a mszyce i skoczki są mniej aktywne. W latach o ciepłej jesieni opóźnione siewy mogą również uniknąć stresu suszy, który często dotyka wcześniejsze zasiewy. Jednak korzyści te są iluzoryczne, jeśli weźmiemy pod uwagę ryzyko związane ze słabszym przezimowaniem i niższym plonowaniem. Rośliny z opóźnionych siewów wchodzą w zimę słabiej ukorzenione i niezdolne do pełnego krzewienia, co bezpośrednio przekłada się na:

• Mniejszą liczbę źdźbeł kłosonośnych na metr kwadratowy
• Ograniczoną zdolność do konkurowania z chwastami
• Większą wrażliwość na wiosenne przymrozki
• Niższy potencjał plonotwórczy nawet przy optymalnym nawożeniu

W przypadku konieczności opóźnienia siewu warto postawić na odmiany charakteryzujące się szybkim tempem rozwoju jesiennego i dobrą zimotrwałością. Pamiętajmy również o zwiększeniu normy wysiewu – każde tydzień opóźnienia to konieczność dodania około 30-50 ziaren na metr kwadratowy. Kluczowe jest także zapewnienie odpowiedniego zaopatrzenia w fosfor, który stymuluje rozwój systemu korzeniowego, tak ważnego przy ograniczonym czasie na jesienny wzrost.

Niech odnalezienie numeru klienta PGNiG na umowie – wskazówki i co zrobić, gdy go brakuje stanie się dla Ciebie jasną i prostą ścieżką przez meandry dokumentacji.

Dostosowanie normy wysiewu do terminu siewu

Norma wysiewu pszenicy ozimej to nie jest stała wartość, którą można zastosować w każdych warunkach. To dynamiczny parametr, który musisz elastycznie dostosowywać do konkretnego terminu siewu. Gdy siejesz w optymalnym czasie, rośliny mają wystarczająco dużo czasu na jesienne krzewienie i rozwój systemu korzeniowego. W takiej sytuacji możesz pozwolić sobie na nieco niższą normę wysiewu, ponieważ każda roślina wytworzy więcej produktywnych źdźbeł. Jednak gdy terminy się przesuwają, sytuacja diametralnie się zmienia. Każdy dzień opóźnienia wymaga korekty normy wysiewu, aby zrekompensować roślinom skrócony okres jesiennej wegetacji. Pamiętaj, że odpowiednie dostosowanie ilości wysiewanego ziarna to jedna z najskuteczniejszych metod minimalizacji strat przy nieterminowych siewach.

Zwiększanie normy wysiewu przy opóźnieniach

Gdy z różnych przyczyn musisz opóźnić siew pszenicy ozimej, zwiększenie normy wysiewu staje się koniecznością. Przy opóźnieniu około 7-10 dni należy zwiększyć ilość wysiewanego ziarna o 10-15% w stosunku do normy podstawowej. Przy dwutygodniowym opóźnieniu wzrost powinien wynieść już 20-25%, a w skrajnych przypadkach siewów listopadowych norma może sięgać nawet 500-600 ziaren na metr kwadratowy. Pamiętaj jednak, że zwiększanie normy wysiewu ma swoje granice – nie powinieneś przekraczać 450-500 ziaren/m² w warunkach polowych, ponieważ zbyt gęsty siew prowadzi do konkurencji między roślinami o światło, wodę i składniki pokarmowe. Ważne jest również, aby przy opóźnionych siewach wybierać odmiany o podwyższonej zimotrwałości i dobrym wigorze jesiennym, które lepiej zniosą trudniejsze warunki rozwoju.

Optymalna gęstość siewu w terminie właściwym

W optymalnym terminie siewu, który dla większości regionów Polski przypada między 15 września a 10 października, zalecana gęstość siewu pszenicy ozimej wynosi 350-400 ziaren na metr kwadratowy. Ta ilość pozwala osiągnąć pożądaną obsadę 550-650 kłosów na metr kwadratowy przy założeniu, że każde źdźbło wytworzy 2-3 pędy kłosonośne. Warto pamiętać, że przy terminowych siewach nie ma potrzeby nadmiernego zagęszczania łanu, ponieważ rośliny mają wystarczająco dużo czasu na jesienne krzewienie. Rzadszy siew w optymalnym terminie często daje lepsze efekty niż gęsty siew opóźniony – rośliny są lepiej doświetlone, mniej podatne na choroby grzybowe i wytwarzają bardziej wyrównane kłosy. Kluczowe jest jednak uwzględnienie warunków glebowych – na stanowiskach słabszych, o mniejszej zdolności do wyżywienia dużej liczby roślin, normę wysiewu można nieco obniżyć, podczas gdy na glebach żyznych i zasobnych w wodę warto pozostać przy górnych granicach zalecanego przedziału.

Wybór odmian pszenicy ozimej do różnych terminów siewu

Wybór odpowiedniej odmiany pszenicy ozimej to kluczowa decyzja, która powinna być ściśle powiązana z planowanym terminem siewu. Różne odmiany mają zróżnicowane wymagania i cechy, które decydują o ich przydatności do wczesnych lub opóźnionych siewów. Odmiany przeznaczone do siewów w optymalnym terminie często charakteryzują się wysokim potencjałem plonotwórczym, ale mogą być bardziej wrażliwe na choroby przy wcześniejszych siewach. Z kolei odmiany dedykowane opóźnionym siewom muszą odznaczać się szybkim tempem rozwoju jesiennego i podwyższoną zimotrwałością. W praktyce warto kierować się oficjalnymi zaleceniami COBORU oraz doświadczeniami lokalnych doradców rolniczych, którzy znają specyfikę danego regionu. Pamiętaj, że nie ma odmian uniwersalnych – każda sprawdza się najlepiej w określonych warunkach i przy odpowiednim terminie siewu.

Odmiany o wysokim wigorze jesiennym

Odmiany o wysokim wigorze jesiennym to prawdziwi sprinterzy wśród pszenic ozimych. Charakteryzują się bardzo szybkim tempem wzrostu w początkowym okresie wegetacji, co pozwala im nadrobić stracony czas przy opóźnionych siewach. W praktyce oznacza to, że nawet wysiane z opóźnieniem są w stanie wytworzyć odpowiedni system korzeniowy i osiągnąć właściwą fazę rozwojową przed zimą. Do tej grupy należą między innymi odmiany takie jak Admont, Architekt czy Askaban, które potrafią efektywnie wykorzystać nawet krótki jesienny okres wegetacji. Ich silny wigor początkowy przejawia się szybkimi i równomiernymi wschodami oraz intensywnym rozwojem liści. Odmiany o wysokim wigorze jesiennym są szczególnie polecane do rejonów o krótszej jesieni i siewów po późnych przedplonach – tłumaczy się to ich zdolnością do szybkiego nagromadzenia wystarczającej ilości substancji zapasowych przed zimą. Warto jednak pamiętać, że te same cechy, które są zaletą przy opóźnionych siewach, mogą stać się wadą przy wczesnych siewach, prowadząc do nadmiernego rozwoju części nadziemnej.

Odmiany odporne na fusarium przy późnych siewach

Przy późnych siewach pszenicy ozimej, szczególnie po kukurydzy, jednym z największych wyzwań jest zagrożenie ze strony grzybów z rodzaju Fusarium. Odmiany odporne na tę groźną chorobę to absolutny must-have w takich sytuacjach. Ich genetyczna odporność pozwala ograniczyć ryzyko porażenia, które przy opóźnionych siewach i specyficznych warunkach pogodowych może być szczególnie wysokie. Do sprawdzonych odmian o podwyższonej odporności na fusarium należą między innymi Patras, Produzent czy SU Mangold. Mechanizm ich działania opiera się na ograniczaniu wnikanie grzyba do tkanek roślinnych oraz hamowaniu jego rozwoju wewnątrz rośliny. Odporność na fusarium to cecha szczególnie ważna przy siewach po kukurydzy, która jest jednym z głównych żywicieli tego patogenu. W praktyce wybór takich odmian pozwala znacząco ograniczyć konieczność stosowania chemicznych zabiegów ochrony roślin, co przekłada się na niższe koszty produkcji i większe bezpieczeństwo środowiskowe. Pamiętaj jednak, że sama odporność odmiany to nie wszystko – musi iść w parze z odpowiednią agrotechniką i prawidłowym płodozmianem.

Przygotowanie gleby i głębokość siewu pszenicy ozimej

Przygotowanie gleby pod siew pszenicy ozimej to fundament, który decyduje o sukcesie całej uprawy. Gleba powinna być starannie uprawiona, aby zapewnić odpowiednie warunki do kiełkowania i rozwoju systemu korzeniowego. Kluczowe jest uzyskanie dobrej struktury gruzełkowatej, która gwarantuje właściwą cyrkulację powietrza i retencję wody. Pamiętaj, że błędy popełnione na etapie przygotowania gleby praktycznie nie dadzą się naprawić w późniejszym okresie. Gleba musi być odleżała i ustabilizowana – siew w świeżo uprawioną, napowietrzoną ziemię może prowadzić do nadmiernego osiadania, co utrudnia rozwój korzeni. Warto również zadbać o odpowiednie wyrównanie powierzchni pola, co zapewni równomierną głębokość siewu i ułatwi późniejsze zabiegi agrotechniczne.

Optymalne warunki wilgotnościowe gleby

Wilgotność gleby to jeden z najważniejszych czynników decydujących o powodzeniu siewu pszenicy ozimej. Optymalna wilgotność pozwala na prawidłowe kiełkowanie nasion i harmonijny rozwój młodych roślin. Gleba powinna być wilgotna, ale nie przesycona wodą – nadmiar wilgoci prowadzi do braku tlenu, co hamuje procesy kiełkowania i może powodować gnicie nasion. Praktyczną metodą sprawdzenia wilgotności jest test ręczny: jeśli gleba ścisnięta w dłoni formuje się w grudkę, która po lekkim uderzeniu rozpada się na mniejsze fragmenty, oznacza to idealne warunki do siewu. Pamiętaj, że siew w zbyt suchą glebę opóźnia wschody i naraża rośliny na stres wodny już na starcie, podczas gdy siew w zbyt mokrą ziemię może prowadzić do zaskorupienia powierzchni i problemów z emergencją.

Właściwa głębokość siewu dla równomiernych wschodów

Głębokość siewu to parametr, który bezpośrednio wpływa na równomierność i tempo wschodów pszenicy ozimej. Zbyt płytki siew – poniżej 2 cm – naraża nasiona na przesuszenie i uszkodzenia mechaniczne, a węzeł krzewienia znajduje się zbyt blisko powierzchni, co zwiększa ryzyko wymarznięcia. Z kolei siew zbyt głęboki – powyżej 4 cm – wydłuża czas wschodów i osłabia wigor młodych roślin, które muszą zużyć więcej energii na przebicie się przez warstwę gleby. Badania pokazują, że najpełniejsze wschody obserwuje się przy głębokości 1,5-2,5 cm – w tych warunkach rośliny mają optymalny dostęp do wilgoci, tlenu i światła. Pamiętaj, że na glebach lżejszych i bardziej przesuszonych głębokość siewu można zwiększyć do 3-4 cm, podczas gdy na glebach zwięzłych i dobrze uwilgotnionych wystarczy 2-3 cm. Kluczowe jest utrzymanie jednorodnej głębokości siewu na całym polu, co zapewni równomierne wschody i ułatwi dalszą pielęgnację plantacji.

Wnioski

Wybór optymalnego terminu siewu pszenicy ozimej to kluczowa decyzja wpływająca na cały cykl uprawowy. Każde odchylenie od zalecanego przedziału czasowego pociąga za sobą konkretne konsekwencje – zarówno wczesny, jak i opóźniony siew wymagają odpowiednich działań kompensacyjnych. Rośliny wysiane w odpowiednim momencie osiągają przed zimą fazę BBCH 11-12, co maksymalizuje ich zimotrwałość i potencjał plonotwórczy. Kluczowe znaczenie ma rozwój systemu korzeniowego – opóźnienie siewu o zaledwie 10-14 dni może zmniejszyć jego masę nawet o 30%, co bezpośrednio przekłada się na zdolność przezimowania i finalny plon.

Dostosowanie normy wysiewu do terminu siewu to jeden z najskuteczniejszych sposobów minimalizacji strat. Przy opóźnieniach konieczne jest zwiększenie ilości wysiewanego ziarna – każde 7-10 dni opóźnienia wymaga dodatkowych 10-15% nasion. Wybór odmian musi być ściśle powiązany z planowanym terminem siewu – do opóźnionych siewów najlepiej sprawdzają się odmiany o wysokim wigorze jesiennym i podwyższonej odporności na fusarium. Pamiętaj, że przygotowanie gleby i właściwa głębokość siewu (1,5-2,5 cm) decydują o równomierności wschodów i dalszym rozwoju roślin.

Najczęściej zadawane pytania

Jakie są optymalne terminy siewu pszenicy ozimej w różnych regionach Polski?
Polska charakteryzuje się znacznym zróżnicowaniem warunków klimatycznych, co bezpośrednio wpływa na zalecane terminy. We wschodnich i północno-wschodnich regionach optymalny siew przypada między 15 a 25 września, podczas gdy w zachodniej części kraju można siać nawet do 10 października. Różnice między skrajnymi regionami sięgają nawet trzech tygodni.

Dlaczego opóźnienie siewu pszenicy ozimej zmniejsza plon?
Opóźniony siew skraca okres jesiennej wegetacji, co ogranicza rozwój systemu korzeniowego i krzewienie. Rośliny wchodzą w zimę słabiej ukorzenione, co zmniejsza ich zimotrwałość i potencjał plonotwórczy. Każdy tydzień opóźnienia może obniżyć plon o 5-8%, a przy opóźnieniu powyżej dwóch tygodni straty sięgają nawet 15-20%.

Jak dostosować normę wysiewu do terminu siewu?
Norma wysiewu powinna być elastycznie dostosowywana do konkretnego terminu. W optymalnym czasie wystarczy 350-400 ziaren/m², ale przy opóźnieniach konieczne jest zwiększenie ilości wysiewanego ziarna. Każdy tydzień opóźnienia wymaga dodania około 30-50 ziaren na metr kwadratowy, jednak nie powinno się przekraczać 450-500 ziaren/m².

Które odmiany pszenicy ozimej najlepiej nadają się do opóźnionych siewów?
Do opóźnionych siewów należy wybierać odmiany o wysokim wigorze jesiennym i podwyższonej zimotrwałości. Sprawdzone odmiany to między innymi Admont, Architekt czy Askaban, które charakteryzują się szybkim tempem rozwoju jesiennego. Przy siewach po kukurydzy szczególnie ważna jest odporność na fusarium – warto wybierać odmiany takie jak Patras czy SU Mangold.

Jakie są główne zagrożenia związane z przedwczesnym siewem pszenicy?
Przedwczesny siew prowadzi do nadmiernego rozwoju części nadziemnej, co zwiększa ryzyko porażenia przez choroby grzybowe (mączniak, septorioza) i szkodniki (mszyce, skoczki). Nadmiernie rozwinięte rośliny tracą zapasy zgromadzone w ziarniakach, co osłabia ich zimotrwałość i zwiększa podatność na wyleganie.

Jaka głębokość siewu jest optymalna dla pszenicy ozimej?
Najlepsze wyniki obserwuje się przy głębokości 1,5-2,5 cm. Zbyt płytki siew (poniżej 2 cm) naraża nasiona na przesuszenie, a zbyt głęboki (powyżej 4 cm) wydłuża czas wschodów i osłabia wigor młodych roślin. Na glebach lżejszych głębokość można zwiększyć do 3-4 cm, a na zwięzłych wystarczy 2-3 cm.