Rozświetla jesienny ogród kolorami. Aster nowoangielski – najlepsze odmiany, uprawa i zastosowanie

Wstęp

Gdy jesień rozlewa swoje złote barwy po ogrodzie, a większość roślin szykuje się do zimowego spoczynku, aster nowoangielski dopiero rozpoczyna swój spektakularny występ. Ta niezwykła bylina, pochodząca z wilgotnych łąk Ameryki Północnej, od lat zdobywa serca ogrodników swoją niezawodnością i oszałamiającym pięknem. Nie bez powodu nazywany jest królem jesiennych rabat – jego intensywnie wybarwione, gwiaździste kwiaty rozświetlają ogród feerią różowych, fioletowych i purpurowych odcieni, gdy inne rośliny już dawno przekwitły. Co najważniejsze, aster nowoangielski to roślina dla każdego: początkujący miłośnicy ogrodów docenią jej minimalne wymagania, a doświadczeni ogrodnicy – nieograniczone możliwości tworzenia zapierających dech w piersiach kompozycji.

Najważniejsze fakty

• Wyjątkowa trwałość – aster nowoangielski to bylina, która z roku na rok staje się coraz okazalsza, nie wymagając częstego przesadzania ani skomplikowanych zabiegów pielęgnacyjnych
• Spektakularne jesienne kwitnienie – kwitnie od września aż do pierwszych przymrozków, oferując intensywne kolory w odcieniach różu, fioletu, purpury i bieli, gdy większość roślin kończy wegetację
• Pełna mrozoodporność – doskonale zimuje w naszym klimacie i nie wymaga okrywania, co czyni ją idealną rośliną dla zapracowanych ogrodników
• Uniwersalne zastosowanie – sprawdza się zarówno na rabatach bylinowych, w nasadzeniach naturalistycznych, jak i w donicach na tarasie, oferując odmiany od karłowatych (50 cm) po wysokie (do 180 cm)

Aster nowoangielski – bylina na lata

Jeśli szukasz rośliny, która będzie ozdobą twojego ogrodu przez wiele sezonów, aster nowoangielski to doskonały wybór. Ta imponująca bylina tworzy zwarte, gęste kępy, które z roku na rok stają się coraz okazalsze. W przeciwieństwie do wielu innych gatunków, nie wymaga częstego przesadzania ani skomplikowanych zabiegów pielęgnacyjnych. Wystarczy zapewnić jej odpowiednie warunki, a odwdzięczy się spektakularnym kwitnieniem każdej jesieni, gdy większość roślin już kończy wegetację. Jej sztywne, wyprostowane łodygi są odporne na wiatr i deszcz, co sprawia, że znakomicie radzi sobie w naszym klimacie.

Charakterystyka i pochodzenie

Aster nowoangielski (Symphyotrichum novae-angliae) naturalnie występuje na wilgotnych łąkach i obrzeżach lasów Ameryki Północnej. Osiąga imponujące rozmiary – od 80 cm do nawet 180 cm wysokości. Jego lancetowate liście są lekko szorstkie w dotyku, a największą ozdobą są drobne, gwiaździste kwiaty zebrane w efektowne kwiatostany. Roślina kwitnie od września aż do pierwszych przymrozków, rozświetlając ogród feerią barw w odcieniach różu, fioletu, purpury i bieli. Co ciekawe, kwiaty zamykają się na noc i podczas deszczu, co jest jej charakterystyczną cechą.

Długowieczność i minimalne wymagania

Największą zaletą astra nowoangielskiego jest jego wyjątkowa trwałość i niewielkie wymagania. Roślina preferuje stanowiska słoneczne lub lekko półcieniste oraz żyzne, próchnicze gleby o umiarkowanej wilgotności. Idealne pH podłoża to 6,0–7,0. Przed posadzeniem warto wzbogacić ziemię kompostem lub dobrze przefermentowanym obornikiem. Aster nowoangielski jest mrozoodporny i doskonale zimuje w naszym klimacie. Co 3–4 lata warto odmłodzić roślinę przez podział rozrośniętych kęp – zabieg ten najlepiej wykonać wczesną wiosną.

Podstawowa pielęgnacja ogranicza się do regularnego podlewania w okresach suszy oraz dwukrotnego nawożenia w sezonie. Wiosną zastosuj nawóz wieloskładnikowy, a w czerwcu preparat z wyższą zawartością potasu, który wzmocni łodygi i poprawi kwitnienie. Unikaj późnego nawożenia azotem, które może osłabić mrozoodporność. Po pierwszych przymrozkach wystarczy przyciąć pędy na wysokości 10 cm nad ziemią.

Odkryj tajniki jesiennego przycinania berberysów i dowiedz się, czy ostre cięcie może zaszkodzić tym dostojnym krzewom

Najlepsze odmiany astra nowoangielskiego

Wybierając odpowiednie odmiany astra nowoangielskiego, możesz stworzyć w ogrodzie niepowtarzalne kompozycje kolorystyczne, które będą cieszyć oczy aż do późnej jesieni. Każda z dostępnych odmian ma swoje unikalne cechy – od intensywnych, nasyconych barw przez eleganckie pastelowe odcienie aż po czystą biel. Warto zwrócić uwagę nie tylko na kolor kwiatów, ale także na pokrój rośliny i jej docelową wysokość, co pozwoli idealnie dopasować astry do charakteru Twojego ogrodu. Pamiętaj, że dobrze dobrane odmiany to gwarancja sukcesu w uprawie tych wspaniałych bylin.

Intensywne kolory dla jesiennego ogrodu

Jeśli marzysz o ogrodzie pełnym żywych, intensywnych barw jesienią, sięgnij po odmiany o wyrazistych kolorach. Aster nowoangielski 'Andenken an Alma Pötschke’ zachwyca różowo-czerwonymi kwiatami, które nie bledną nawet pod koniec sezonu. Ta odmiana dorasta do około 120 cm i tworzy zwarte, gęste kępy. Inną godną polecenia jest ’Septemberrubin’ o rubinowo-czerwonych kwiatach i silnym wzroście do 150 cm wysokości. Jej intensywna barwa pozostaje niezmienna przez cały okres kwitnienia, nawet podczas deszczowej jesieni. Dla miłośników głębokich fioletów idealny będzie ’Barr’s Blue’ o czystych, niebieskofioletowych kwiatach i wyjątkowo długim okresie kwitnienia.

Odmiany karłowate i wysokie

W zależności od wielkości ogrodu i planowanej kompozycji, warto dobrać odmiany o odpowiedniej wysokości. Dla małych ogrodów i pojemników doskonałym wyborem będą karłowate astry, takie jak ’Purple Dome’ dorastający zaledwie do 50-60 cm. Ta kompaktowa odmiana wyróżnia się intensywnie fioletowymi kwiatami i zwartym pokrojem, który nie wymaga podpierania. Doskonale sprawdza się jako roślina obwódkowa lub do uprawy w donicach na tarasie. Dla większych przestrzeni polecam wysokie odmiany, jak ’Herbstschnee’ osiągająca 120-150 cm wysokości. Jej czystobiałe kwiaty stanowią doskonały kontrast dla ciemniejszych odmian i magicznie rozświetlają ogród o zmierzchu. Wysokie astry znakomicie prezentują się jako tło dla niższych roślin lub w jednogatunkowych grupach.

Uniknij kosztownych pomyłek i poznaj przyczyny, dlaczego kostka brukowa zapada się po zimie – błąd popełniany przy wielu domach i na podjazdach

Jak uprawiać astra nowoangielskiego?

Uprawa astra nowoangielskiego to prawdziwa przyjemność nawet dla początkujących ogrodników. Ta wyjątkowa bylina nie ma wygórowanych wymagań, ale znajomość kilku podstawowych zasad pozwoli ci cieszyć się spektakularnym kwitnieniem każdej jesieni. Najlepszym terminem sadzenia jest wiosna lub wczesna jesień, gdy rośliny mają czas na dobre ukorzenienie się przed zimą. Pamiętaj o zachowaniu odpowiednich odstępów – sadź sadzonki co 40–50 cm, bo z czasem rozrosną się w okazałe kępy. Kluczowe jest regularne podlewanie, szczególnie w pierwszym roku po posadzeniu i podczas letnich upałów. Astry nie tolerują suszy, która prowadzi do żółknięcia liści i słabszego kwitnienia. Podlewaj zawsze u podstawy rośliny, najlepiej wczesnym rankiem. Po pierwszych przymrozkach przytnij pędy na wysokości około 10 cm nad ziemią, a w rejonach o surowych zimach okryj podstawy roślin warstwą kory lub liści.

Wymagania glebowe i stanowiskowe

Aster nowoangielski najlepiej czuje się w żyznych, próchniczych glebach o umiarkowanej wilgotności i odczynie od lekko kwaśnego do obojętnego (pH 6,0–7,0). Przed posadzeniem koniecznie wzbogać podłoże kompostem lub dobrze przefermentowanym obornikiem – to zapewni roślinie idealne warstartowe warunki. Stanowisko powinno być słoneczne lub lekko półcieniste, bo w pełnym słońcu roślina kwitnie najobficiej i ma bardziej zwarty pokrój. Wybierz miejsce osłonięte od silnych wiatrów, które mogłyby połamać wysokie pędy. Unikaj stanowisk w głębokim cieniu, gdzie aster będzie słabo kwitł i może chorować. Pamiętaj też, że astry mają płytki system korzeniowy, więc wszelkie prace pielęgnacyjne wykonuj ostrożnie, by nie uszkodzić delikatnych korzeni.

Sadzenie i nawożenie

Sadzenie astra nowoangielskiego zaczynamy od przygotowania stanowiska. Wykop dołek około dwa razy większy od bryły korzeniowej i wymieszaj ziemię z kompostem. Roślinę umieść na takiej samej głębokości, na jakiej rosła w doniczce, dokładnie ubij ziemię wokół i obficie podlej. Nawożenie przeprowadzaj dwa razy w sezonie – wczesną wiosną zastosuj nawóz wieloskładnikowy dla roślin kwitnących, a w czerwcu powtórz nawożenie, wybierając preparat z wyższą zawartością potasu, który wzmocni łodygi i poprawi kwitnienie. Unikaj późnego nawożenia azotowego, które osłabia odporność roślin na mróz. Co 3–4 lata, wczesną wiosną, koniecznie podziel rozrośnięte kępy – to odmłodzi rośliny i zapewni im lepsze kwitnienie.

Odkryj genialny sposób na żółte zacieki w wannie, która znów zabłyśnie jak nowa bez użycia żrących środków

Pielęgnacja astra nowoangielskiego

Prawidłowa pielęgnacja to klucz do sukcesu w uprawie astra nowoangielskiego. Choć roślina jest stosunkowo mało wymagająca, kilka prostych zabiegów pozwoli ci cieszyć się jej obfitym kwitnieniem przez wiele lat. Regularne podlewanie, szczególnie w okresach suszy, jest absolutnie niezbędne – astry mają płytki system korzeniowy i szybko reagują na brak wilgoci. Pamiętaj też o systematycznym odchwaszczaniu, ale rób to ostrożnie, by nie uszkodzić delikatnych korzeni. Co 3-4 lata koniecznie odmładzaj rośliny przez podział rozrośniętych kęp – to pobudzi je do bujniejszego wzrostu i kwitnienia. Nie zapominaj o usuwaniu przekwitniętych kwiatostanów, co przedłuży okres kwitnienia i zapobiegnie samosiewom.

Podlewanie i ściółkowanie

Podlewanie astra nowoangielskiego wymaga uwagi i regularności. Roślinę podlewaj co 2-3 dni podczas bezdeszczowej pogody, kierując strumień wody bezpośrednio na ziemię, by uniknąć moczenia liści. Najlepszą porą jest wczesny ranek, gdy słońce nie jest jeszcze zbyt intensywne. Pamiętaj, że zarówno przesuszenie, jak i przelanie mogą być szkodliwe – gleba powinna być stale wilgotna, ale nie mokra. Ściółkowanie to twój najlepszy pomocnik w utrzymaniu odpowiedniej wilgotności. Warstwa kory ogrodowej lub kompostu grubości 5-7 cm skutecznie ogranicza parowanie wody, hamuje wzrost chwastów i stopniowo wzbogaca glebę w składniki odżywcze. Ściółkę układaj w promieniu 30-40 cm od podstawy rośliny, uważając, by nie dotykała bezpośrednio łodyg.

Zawsze sprawdzaj wilgotność gleby przed podlaniem – wbij palec na głębokość 2-3 cm. Jeśli ziemia jest sucha, pora na nawodnienie.

Przycinanie i zimowanie

Przycinanie astra nowoangielskiego wykonujemy dwukrotnie w sezonie. Latem, około lipca, możesz skrócić pędy o 1/3 ich długości – ten zabieg opóźni kwitnienie, ale zapewni bardziej zwarty pokrój i zapobiegnie pokładaniu się roślin. Główny zabieg wykonuj jesienią, po pierwszych przymrozkach, ścinając pędy na wysokości 10-15 cm nad ziemią. Zimowanie tej byliny jest stosunkowo proste – aster nowoangielski jest w pełni mrozoodporny i zwykle nie wymaga okrywania. Jedynie młode rośliny lub te uprawiane w chłodniejszych rejonach kraju warto zabezpieczyć warstwą kory, liści lub gałązkami iglaków. Pamiętaj, by okrycie usunąć wczesną wiosną, gdy minie ryzyko silnych mrozów.

Rozmnażanie i odmładzanie roślin

Regularne odmładzanie astra nowoangielskiego to klucz do utrzymania jego witalności i obfitego kwitnienia przez wiele lat. Rośliny pozostawione bez zabiegów odmładzających z czasem tracą wigor, słabiej kwitną, a środkowe części kęp mogą zamierać. Najlepszym momentem na te zabiegi jest wczesna wiosna, gdy rośliny budzą się do życia po zimowym spoczynku. Pamiętaj, że młode, odmłodzone egzemplarze lepiej radzą sobie z chorobami i szkodnikami, a także są bardziej odporne na niekorzystne warunki atmosferyczne. Dwa podstawowe sposoby rozmnażania to podział kęp i sadzonki wierzchołkowe – każda metoda ma swoje zalety i sprawdza się w innych sytuacjach.

Podział kęp

Podział kęp to najprostsza i najskuteczniejsza metoda rozmnażania astra nowoangielskiego, którą warto wykonywać co 3-4 lata. Zabieg najlepiej zaplanować na wczesną wiosnę, gdy nowe pędy dopiero zaczynają się pojawiać. Ostrym szpadlem wykop całą kępę, uważając na płytki system korzeniowy. Następnie podziel ją na kilka mniejszych części, każda powinna mieć przynajmniej 2-3 zdrowe pędy i porządny fragment korzeni. Usuń stare, zdrewniałe fragmenty z środka kępy – to właśnie one najczęściej są przyczyną słabszego kwitnienia. Nowo uzyskane rośliny od razu posadź na przygotowanym stanowisku, obficie podlej i przez pierwsze tygodnie szczególnie dbaj o utrzymanie wilgotności gleby.

Zawsze używaj ostrego, czystego narzędzia do dzielenia kęp – to minimalizuje uszkodzenia tkanek i zapobiega przenoszeniu chorób.

Sadzonki wierzchołkowe

Pobieranie sadzonek wierzchołkowych to doskonały sposób na uzyskanie większej liczby roślin, szczególnie gdy dysponujesz tylko jednym egzemplarzem wartościowej odmiany. Zabieg wykonuj od kwietnia do maja, wybierając zdrowe, niekwitnące pędy o długości 8-10 cm. Sadzonki pobieraj ostrym nożem, tnąc tuż pod węzłem liściowym. Usuń dolne liście, zanurz końcówkę w ukorzeniaczu i umieść w lekkim podłożu z mieszaniny piasku i torfu. Doniczki z sadzonkami przechowuj w jasnym miejscu o temperaturze 18-20°C, regularnie zraszając. Ukorzenianie trwa zwykle 3-4 tygodnie. Gdy rośliny wytworzą nowe przyrosty, możesz je wysadzić do gruntu.

Pamiętaj, że młode rośliny uzyskane przez podział czy sadzonkowanie wymagają szczególnej opieki przez pierwszy sezon. Regularne podlewanie, osłona przed silnym słońcem i wiatrem oraz lekkie nawożenie po przyjęciu się to klucz do sukcesu. Już w kolejnym roku odmłodzone astry odwdzięczą się bujnym wzrostem i obfitym kwitnieniem, które będzie cieszyć oczy aż do późnej jesieni.

Gdzie i z czym sadzić astry nowoangielskie?

Astry nowoangielskie to prawdziwi mistrzowie adaptacji, którzy znakomicie odnajdą się w różnych zakątkach twojego ogrodu. Ich wysoki, wyprostowany pokrój i późne kwitnienie sprawiają, że są idealnymi kandydatami do tworzenia jesiennych kompozycji. Kluczowe jest wybranie stanowiska słonecznego lub lekko półcienistego, osłoniętego od silnych wiatrów, które mogłyby połamać ich sztywne pędy. Gleba powinna być żyzna, próchnicza i umiarkowanie wilgotna – przed posadzeniem warto ją wzbogacić kompostem. Pamiętaj o zachowaniu odpowiednich odstępów (40-50 cm), bo rośliny z czasem tworzą rozłożyste kępy. Unikaj sadzenia w miejscach, gdzie wcześniej rosły inne astrowate, co minimalizuje ryzyko chorób.

Kompozycje rabatowe

W kompozycjach rabatowych astry nowoangielskie sprawdzają się doskonale jako tło dla niższych roślin lub jako dominanty w środkowej części rabaty. Ich znaczna wysokość (nawet do 180 cm) pozwala tworzyć efektowne, piętrowe aranżacje. Warto pamiętać, że dolne liście astra mogą z czasem zasychać, dlatego idealnym rozwiązaniem jest obsadzenie podstawy kęp roślinami okrywowymi. Floksy wiechowate, rozchodniki okazałe czy niskie trawy ozdobne znakomicie zamaskują tę niedoskonałość, tworząc harmonijną całość. Dla uzyskania spektakularnego efektu sadź astry w grupach po 3-5 sztuk – pojedyncze egzemplarze mogą zginąć wśród innych roślin.

Astry nowoangielskie najlepiej prezentują się posadzone w nieregularnych grupach, które imitują ich naturalne stanowiska na łąkach Ameryki Północnej.

Towarzystwo dla astrów

Dobór odpowiedniego towarzystwa to klucz do sukcesu w tworzeniu pięknych jesiennych kompozycji. Astry nowoangielskie znakomicie komponują się z trawami ozdobnymi, których delikatne kwiatostany tworzą wspaniały kontrast dla ich wyrazistych, gwiaździstych kwiatów. Szczególnie polecam połączenie z rozplenicą japońską czy miskantem chińskim – ich zwiewne pióropusze i astrowe koszyczki tworzą magiczny duet. Równie udane są kompozycje z innymi jesiennymi bylinami: rudbekiami, jeżówkami, dzielżanami i nawłociami. W naturalistycznych założeniach warto dodać krwawniki, które nie tylko pięknie wyglądają, ale też przyciągają pożyteczne owady. Takie połączenia nie tylko cieszą oko, ale tworzą prawdziwe ekosystemy dla zapylaczy.

Pamiętaj, że astry nowoangielskie to rośliny o silnym wzroście, które mogą konkurować z słabszymi gatunkami. Unikaj więc sadzenia ich obok delikatnych, wolno rosnących bylin, które mogłyby zostać zagłuszone. Zamiast tego wybierz towarzystwo o podobnej sile wzrostu i wymaganiach – to zapewni równowagę w twojej jesiennej rabacie i długotrwałe piękno aż do pierwszych przymrozków.

Zastosowanie w ogrodzie

Aster nowoangielski to prawdziwy jesienny bohater, który doskonale sprawdza się w różnych aranżacjach ogrodowych. Jego wysoki, wyprostowany pokrój i intensywne kolory kwiatów pozwalają tworzyć niepowtarzalne kompozycje, które ożywiają ogród w okresie, gdy większość roślin kończy już wegetację. Roślina znakomicie radzi sobie zarówno w dużych, jak i mniejszych ogrodach, a jej minimalne wymagania sprawiają, że nawet początkujący ogrodnicy mogą cieszyć się jej urodą. Kluczowe jest zapewnienie słonecznego stanowiska i żyznej, przepuszczalnej gleby – w takich warunkach aster odwdzięczy się obfitym kwitnieniem od września aż do pierwszych przymrozków.

Rabaty i nasadzenia naturalistyczne

Na rabatach bylinowych aster nowoangielski sprawdza się doskonale jako roślina tła lub środkowego piętra, tworząc efektowne, wysokie akcenty. Jego intensywnie wybarwione kwiaty wspaniale kontrastują z zielenią liści innych roślin, a późny termin kwitnienia zapewnia kolor, gdy większość bylin już przekwita. W nasadzeniach naturalistycznych aster nowoangielski odtwarza warunki swojego naturalnego środowiska – wilgotnych łąk Ameryki Północnej. Sadzony w nieregularnych grupach po 3-5 sztuk tworzy malownicze, swobodne plamy koloru. Idealnie komponuje się z trawami ozdobnymi, których zwiewne kwiatostany podkreślają jego zwarty, wyprostowany pokrój. W takich warunkach przyciąga liczne owady zapylające, tworząc prawdziwy ekosystem w twoim ogrodzie.

W naturalistycznych założeniach aster nowoangielski najlepiej prezentuje się posadzony w dużych, nieregularnych grupach, które imitują jego dzikie stanowiska.

Żywopłoty i donice

Wyższe odmiany astra nowoangielskiego, osiągające 120-150 cm, doskonale nadają się do tworzenia nieformalnych żywopłotów dzielących przestrzeń ogrodu. Ich gęste, zwarte kępy tworzą efektowną, kolorową ścianę, która szczególnie pięknie prezentuje się jesienią. Pamiętaj jednak, że taki żywopłot będzie dekoracyjny tylko do pierwszych przymrozków. Dla mniejszych ogrodów i tarasów idealne są karłowate odmiany, takie jak 'Purple Dome’, które znakomicie radzą sobie w donicach. W pojemnikach aster nowoangielski wymaga nieco więcej uwagi – regularnego podlewania i nawożenia, ale odwdzięcza się obfitym kwitnieniem. Donice z astrami możesz ustawić przy wejściu do domu lub na tarasie, tworząc jesienne dekoracje, które rozświetlą nawet najkrótsze dni.

Wnioski

Aster nowoangielski to wyjątkowo trwała bylina, która przy minimalnej pielęgnacji potrafi ozdabiać ogród przez wiele sezonów. Jej największe atuty to imponująca wysokość (nawet do 180 cm), pełna mrozoodporność i spektakularne kwitnienie od września do przymrozków. Kluczowe dla sukcesu w uprawie jest zapewnienie słonecznego stanowiska i żyznej, umiarkowanie wilgotnej gleby. Roślina wymaga regularnego podlewania, szczególnie w okresach suszy, oraz odmładzania przez podział co 3-4 lata. Doskonale sprawdza się zarówno na rabatach, jak i w nasadzeniach naturalistycznych, gdzie tworzy malownicze plamy koloru i przyciąga pożyteczne owady.

Najczęściej zadawane pytania

Kiedy najlepiej sadzić astra nowoangielskiego?
Optymalne terminy to wiosna (marzec-kwiecień) lub wczesna jesień (wrzesień), gdy rośliny mają czas na dobre ukorzenienie przed zimą. Sadzenie wiosną daje im cały sezon na aklimatyzację, podczas gdy jesienne wymaga solidnego zabezpieczenia przed mrozem.

Dlaczego mój aster słabo kwitnie?
Przyczyn może być kilka: niewystarczające nasłonecznienie, zbyt sucha gleba, brak nawożenia lub potrzeba odmłodzenia rośliny. Astry w pełnym słońcu kwitną najobficiej, a regularne nawożenie preparatami z potasem wzmacnia kwitnienie.

Czy trzeba okrywać astry na zimę?
Dojrzałe rośliny są w pełni mrozoodporne i zwykle nie wymagają okrywania. Młode egzemplarze lub te w chłodniejszych regionach warto zabezpieczyć warstwą kory lub liści, którą usuwamy wczesną wiosną.

Jak często dzielić kępy astra?
Zabieg odmładzający wykonuj co 3-4 lata wczesną wiosną. Podział pobudza rośliny do bujniejszego wzrostu, zapobiega zamieraniu środka kępy i zapewnia obfitsze kwitnienie.

Czy aster nadaje się do uprawy w donicach?
Tak, karłowate odmiany jak Purple Dome doskonale radzą sobie w pojemnikach. Wymagają regularnego podlewania i nawożenia, ale odwdzięczają się obfitym kwitnieniem nawet na balkonie czy tarasie.

Jakie towarzystwo jest najlepsze dla astra nowoangielskiego?
Idealnie komponuje się z trawami ozdobnymi, rudbekiami, jeżówkami i rozchodnikami. Unikaj sadzenia obok słabych, wolno rosnących bylin, które mogłyby zostać zagłuszone przez silny wzrost astra.